Als scholier was Else van het creatieve soort, ze fantaseerde over een bestaan als modeontwerpster, tekende, maakte schilderijen en schreef gedichten. Na enige twijfel over de kunstacademie werd het kunstgeschiedenis wat ze ging studeren, in Amsterdam, met een specialisatie in architectuurgeschiedenis. Dat bracht haar onder meer in New York, Chicago, Rome en Delft. Via een stage bij Arcam vond ze nog tijdens haar studie een baan bij de Amsterdamse Dienst Ruimtelijke Ordening. Al snel werkte ze daar aan de nieuwe website en schreef en fotografeerde ze voor de interne nieuwsbrief.
Na haar afstuderen vond ze een baan bij Arcam, waar ze ook kennismaakte met programmaraadslid Rein Jansma, en aansluitend bij Atelier ZeinstravanderPol, nu Dok architecten, waar ze de publiciteit deed. En ze bleef daarnaast als freelance redacteur aan de slag. Toen de economische crisis de architectuur, en ook haar, in zwaar weer bracht werkte ze onder meer mee aan de door de toenmalige Rijksbouwmeester opgezette onderzoekslaboratoria voor jonge architecten. Dat mondde uit in een website, publicaties en tentoonstellingen.
‘Bij ZJA ben ik op een wonderlijke manier terecht gekomen. Ik had ruimte voor een nieuwe klus en een vriendin van me woonde tijdelijk op een woonboot in Durgerdam, waar ik nu vanachter mijn bureau bij ZJA elke dag op uitkijk. Op een dag legden Rein en Kadir, zijn buurman op de Binnenkant, hier met een bootje aan en moesten over haar boot naar de wal. Ze maakten een praatje en Rein bracht ter sprake dat hij iemand voor de publiciteit zocht bij ZJA. Nou, zei mijn vriendin, ik ken wel iemand…’
Als Else niet werkt, meedoet met de school-knutsel projecten van haar kinderen of langs de lijn van het voetbalveld staat waar haar jongste droomt van een profcarrière, kijkt ze ernaar uit om weer tijd te hebben om de schilderkwast op te pakken, de piano en saxofoon af te stoffen en een daktuin aan te leggen.