Brug 'De Blauwe Klap', Assen

Een hedendaagse ophaalbrug

Slank en toch stevig, dat is het silhouet van de brug als je hem vanuit de verte ziet. Dichterbij gekomen vallen twee dingen op. Ten eerste de sobere en lichte vormgeving van wat toch enorme krachten en gewichten in bedwang houdt. En ten tweede de opvallende vormen van wat in lekentermen de armen met de contragewichten kan heten. In vaktermen heet zoiets de balanskist met balanspriem en dat geheel is hier gespleten in vieren, twee massieve balanskisten en erboven een gespleten balanspriem. Het lijken wel twee slanke vleugels. Rondom de brug is zo min mogelijk aandacht gevangen door verticale elementen, zodat de brug in volle glorie verschijnt als op een open plein.

Recht van voren, vanaf de weg, toont de brug zijn sterke en ingetogen gezicht. Vanaf het water gezien, van opzij, laat de Blauwe Klap de expressieve en speelse kant van het ontwerp zien.

Open en dicht

Als je toch moet wachten voor een brug die open gaat, dan is het goed als dat een opzienbarende en aantrekkelijke aanblik biedt. Dat is zo in het geval van de Blauwe Klap. Om te beginnen blijkt dat de fiets- en voetpaden een eigen dek hebben en er dus vier losse dekken de lucht in gaan, waartussen de hemel te zien is. Je kijkt naar iets loodzwaars dat gewichtloos lijkt. Dan is er het wonder van de hef-armen, zo vloeiend en elegant als ze zich oprichten. De onderdelen van het mechaniek vallen rondom het scharnier in elkaar en vormen eventjes een trots en uitbundig nuttig beeldhouwwerk, zomaar midden in Assen. Wie nu nog niet zijn ogen uitkijkt kan zich bij het wachten bezighouden met het lezen van het gedicht van de Assense dichter Lévi Weemoedt, dat op het rechtopstaande brugdek is geschilderd.

Om misverstanden te vermijden:

Dit is geen brug voor hoger opgeleiden

Een ieder mag er overheen

Mensen met scholing, mensen met geen

Mensen die rijk zijn of armoede lijden

Mensen die lopend zijn of rijden

De brug staat open voor iedereen

De omgeving

In het ontwerp van ZJA draait het niet alleen om het vernuft en de aanblik van de brug zelf. De hekken zijn zo vormgegeven dat ze verdwijnen als je er vanaf het water tegenaan kijkt, zo smal zijn de spijlen. Maar voor het verkeer dat de brug nadert werken dezelfde hekken als geleiders voor de aandacht, om helderheid over rijstroken en richting te versterken. Overdag heeft de brug een licht, zich trots en eigenzinnig boven de omgeving oprichtend uiterlijk. Na zonsondergang is de brug op straatniveau vanonder aangelicht en wordt er onder het brugdek een blauw schijnsel verspreid over het water, een combinatie die prettig en veilig is.

Bij de aanlandingen van de brug is gezorgd voor extra ruimte, zodat zowel vanaf het land als vanaf het water een vrij zicht is en de manier waarop de Blauwe Klap zijn werk doet aan de Blauwe As optimaal kan worden beleefd.