De Gele Brug, Ankeveen

Het ontwerp dat hij de Ankeveners voorlegde is geen hedendaagse interpretatie maar in materiaal, vormgeving en maatvoering een zorgvuldige benadering van de oorspronkelijke brug. Ook de breedte en de hoogte waarop hij in het land ligt zijn zo nauwkeurig mogelijk gereconstrueerd. De onderbouw, landhoofden en het dek zijn van beton. Los van de ophaalbrug, ligt een iets hogere, langere fietsbrug die ruimte geeft aan het autoverkeer op deze smalle passage wat de verkeersveiligheid verbetert. Het lange hekwerk met verzinkte stalen spijlen voegt een hedendaags contrast toe.

De in 1945 gesloopte brug was een simpel, recht, zogenaamd boeren-model ophaalbrug. Eerder in de twintigste eeuw heeft er een brug met een formeler vormgeving gestaan en dat model hebben de inwoners van het dorp uit de door het burgerinitiatief voorgelegde alternatieven gekozen. Er zit een boogvorm in, en een sluitstuk in het midden met daarin het familiewapen van de voormalige Heren van Ankeveen, de Vlaams-Amsterdamse familie De Wael, dat nu het wapen van Ankeveen is.

De herbouwde brug met zijn nieuwe landhoofden bood ook een kans om een sterkere ecologische verbinding te maken tussen beide zijden van de Bergse vaart. Er is een otterpassage in de oevers ingebouwd, die ook andere soorten een kans biedt veilig over te steken.

Omdat het een Ankeveense blikvanger en monument betrof lag het voor de hand lokale vaklieden en leveranciers aan te spreken. De bovenbouw van de brug, de hameipoort en de balanspriemen zijn gemaakt door een Ankeveens timmerbedrijf. Het stalen hekwerk van de fietsbrug kwam uit de werkplaats van een nabijgelegen klein staalbedrijf dat werkt in een ambachtelijke traditie. Het grondwerk en de andere werkzaamheden werden gedaan door een lokale aannemer.

Voor iedereen die te voet, op de fiets of met de auto het dorp nadert is de gele ophaalbrug een perfect in de geschiedenis en het landschap passend oriëntatiepunt. Door zijn kleur en vorm werkt hij als een toegangspoort tot het dorp.