Dit deel van de Ring kenmerkt zich door een enorm hoge dichtheid van elkaar kruisende en zich splitsende verkeersstromen. Dat stelt niet alleen complexe technische eisen, het is daardoor ook moeilijker om de weggebruiker overzicht te geven en potentieel gevaarlijke verwarring te voorkomen. Dit in combinatie met de doelen die er vanuit leefbaarheid gesteld zijn, zoals betere verbindingen, minder overlast en meer groen, maakt dat de Oosterweelverbinding tot de meest ambitieuze onderdelen van de Ring behoort. Juist hier kan een goed architectonisch ontwerp rust, overzicht, helderheid en daarmee gebruikersgemak aanzienlijk vergroten. Zoals de beslissing om de Ring zoveel mogelijk in het landschap te verzinken in een U, waarbij het landschap vanaf de bovenste rand dominant is en de infrastructuur daaronder.
Alle middelen die de ring afschermen van de stad kunnen gebruikt worden als onderdeel voor het aanleggen of versterken van parkzones. Denk aan groene wanden, wallen en geluidsschermen. Lang en soms turbulent overleg tussen ambtenaren, deskundigen en bewoners heeft in verschillende stappen een vernieuwend en aantrekkelijk plan opgeleverd.
